Vers terug van een succesvolle tour door Duitsland en meteen weer aan de slag. Bart, Dennis, Stefan en Paul zeiden geen nee tegen een tweede theatertour door Nederland, want zo bleek vorige keer al: de nummers van Racoon doen het goed in de intieme sfeer van het theater. Op vrijdag 2 oktober stonden ze in het Chassé theater in Breda en spraken we voor het optreden met zanger Bart van der Weide en gitarist Dennis Huige.

Jullie hebben het live album hier in het Chassé theater in Breda opgenomen, nu staan jullie hier weer. Was er een speciale reden om het hier op te nemen?
Dennis: “Nou eigenlijk was daar niet echt een speciale reden voor. Natuurlijk is het een erg mooie zaal met een hele goede akoestiek, maar het was meer praktisch. We wilden tijdens de theatertour een keer een show opnemen, maar toen we dat hadden bedacht, zaten we al een beetje aan het einde van de tour. Chassé was van de laatste paar shows de beste locatie. Eigenlijk was het meer voor onszelf. We hadden in eerste instantie geen plannen om er een album van te maken, maar toen we het terug hoorden, was het gewoon te goed om het niet te doen!“

Is er veel veranderd in het afgelopen jaar?
Bart: “Ja, we zijn weer wat beter geworden, hebben weer wat meer geleerd. Het is wel ons streven om altijd te blijven groeien. Toen ons gevraagd werd om de theatertour nog een keer over te doen, vonden we dat een goed idee. Eigenlijk moest het een reprise worden, maar dat kunnen we niet zo goed, hehe. We hebben toch wel wat kleine dingetjes aangepast en wat nieuwe dingetjes toegevoegd.“

Jullie hebben afgelopen jaar veel in Duitsland opgetreden. Is het daar heel anders spelen dan hier?
Bart: “Het spelen is natuurlijk hetzelfde, maar het publiek is wel heel anders. Dit was de derde keer dat we een tour in Duitsland deden, maar eerdere keren stonden we in het voorprogramma. Dit was de eerste keer dat we in het hoofdprogramma stonden. Het Duitse publiek luistert echt enorm intens en het zijn schatten van mensen. Als ik al vooroordelen had dan heb ik die tijdens de tour allemaal aan de kant gezet. Misschien dat de grapjes niet altijd even goed aankwamen.“
Dennis: “German book of jokes, het dunste boek ter wereld, hehe. Nee, maar Bart heeft wel gelijk hoor, het zijn erg vriendelijke mensen.“
Bart: “Het is wel grappig, als je begint met touren in het buitenland kom je echt weer even met de voetjes op de grond. De sfeer is opeens hetzelfde als vroeger, toen we net waren begonnen. Met zijn allen opgepropt in een bus vol spullen en hopen dat we allemaal in de kleedkamer pasten en dat er misschien zelfs een koelkast was.“

Waar zou je liever succesvol zijn; in Amerika of Duitsland?
Bart: “Duitsland, dat is dichterbij, hehe. Nee, als we in Amerika een grote hit zouden scoren, dan gaan we natuurlijk meteen daar heen. Dat zou geweldig zijn, maar het is evengoed heel mooi om veel in Duitsland gedraaid te worden. Het gaat erg goed daar op het moment.“

Is succes in bijvoorbeeld Amerika een droom die jullie nu aan het waarmaken zijn?
Bart: “Nee, dat is niet de droom. Ik heb het wel eens eerder gezegd, maar mijn droom is dat ik ergens aan de andere kant van de wereld, Thailand of zoiets, in een taxi zit en door een krakerige oude radio één van onze nummers hoor. Dan is mijn droom uitgekomen.“
Dennis: “Ik zou het liefst echt een wereldhit maken die iedereen over heel veel jaar nog kent. Een evergreen schrijven en dan optreden bij Jools Holland. Hij heeft echt het beste muziekprogramma ooit.“

Is er binnen Racoon ruimte om nieuwe dingen te proberen of zit je toch vast aan een bepaalde stijl?
Bart: “Nou, we zitten niet vast aan een stijl. We maken gewoon wat we mooi vinden. We maken de muziek waar ons hart ligt. Muziek moet je ook nooit met je hoofd maken, dat moet recht uit het hart komen. Dus ja, de ruimte om nieuwe dingen te proberen is er wel, maar de lust niet. Ik heb geen ambities om in een glitterpak op het podium te verschijnen. Eerder in een roze tutu of een leren broek, hehe.“

Gaat nummers schrijven makkelijker als je je heel slecht voelt of als je enorm goed in je vel zit?
Bart: “Als ik me slecht voel dan komen de teksten makkelijker. Als ik echt wat van me af te schrijven heb. Dat kan bijvoorbeeld zijn als ik iemand enorm mis of ergens kwaad om ben. Als ik me heel goed voel en zielsgelukkig ben, dan ben ik eerder daarvan aan het genieten dan dat ik er een nummer over schrijf.“
Dennis: “Bij mij komen nummers op als poepen, hehe. Soms komen ze gewoon uit de lucht vallen.“

Als je zou moeten kiezen tussen spelen in het theater en spelen op poppodia en in clubs, wat zou je dan kiezen?
Bart: “Als ik moest kiezen dan clubs denk ik, maar het vult elkaar aan, dus ik doe het het liefst allebei. Als we een tijd in het theater hebben gestaan, hebben we weer enorm behoefte aan een concert in een club en andersom. Het is juist mooi om dat te blijven afwisselen.“

Denk je dat je het ook allebei blijft doen?
Dennis: “Zie je het al voor je, vier grijze mannen van 65 plus op het podium in Paradiso?“
Bart: “Ik weet niet of ik zonder mijn golvende blonde manen wel kan optreden. Oh wacht, die heb ik nu ook niet. Nee, het lijkt me wel wat hoor, doorspelen tot we er bij neer vallen.“
Dennis: “Ja, waarom ook niet, als het publiek het nog mooi vindt.“

Wat was het beste optreden tot nu toe?
Bart: “Eerste keer Lowlands. We gingen er zelf altijd al naar toe om naar andere bandjes te kijken en dan dachten we: ’wat zou het geweldig zijn als wij ooit ooit ooit in de Charlie zouden spelen’. En dat is gebeurd, wat een gevoel was dat.“
Dennis: “De Tivoli, toen we het album Another Day net af hadden. Nog voor Love you more uitkwam. We hadden allemaal zoiets van ’nu moet het gebeuren’. Vanaf de eerste noot ging het helemaal los. Dat was echt een te gek optreden.“

Als jullie een tribute zouden spelen, voor welke artiest zou dat dan zijn?
Bart: “Dan zouden we nog een keer nummers van Faith No More doen. Dat hebben we tijdens de Marlboro Flashback Tour al eens gedaan en dat was geweldig. Persoonlijk zou ik altijd nog eens Randy Newman liedjes willen doen, maar dan wel naast Racoon, nooit in plaats van.“

Wat doen jullie na een tour om weer even op te laden?
Dennis: “Slapen, voor zover mogelijk met kinderen in huis en dan om tien uur ’s avonds opeens helemaal wakker zijn en klaar om te gaan spelen.“
Bart: “Ja, dat is echt enorm wennen aan het thuisritme. Ik lig meestal de eerste paar nachten tot drie uur wakker en dan staan de kids om zes, zeven uur alweer naast je bed. Maar het is heerlijk om ze weer te zien. Ik mis mijn gezin zeker als ik weg ben, net als dat ik het spelen ga missen als ik te lang thuis zit.“

Zien jullie elkaar buiten Racoon om ook veel?
Dennis: “Nee, we zien elkaar genoeg tijdens het spelen. We kunnen het goed met elkaar vinden hoor! We waren dan ook al vrienden voor we samen een band begonnen.“
Bart: “Het is net als in een relatie eigenlijk.  Af en toe moet het even vonken en je moet gewoon alles eruit kunnen gooien, want anders ontploft het een keer. Misschien ontplof ik wel wat te veel af en toe. Ik ben een beetje een opvliegerig mannetje, hehe.“

Wat zijn de plannen voor de komende twee jaar?
Bart: “We gaan weer een nieuwe plaat maken en veel aan de slag in Duitsland. Voor de nieuwe plaat gaan we weer samenwerken met Michel Schoots bij de pre-productie. We gaan voor zo’n album trouwens niet uren en uren de studio in. Persoonlijk vind ik studiotijd vreselijk. Ik ben het liefst zo snel mogelijk weer weg. We nemen het pas op als het vlekkeloos is, als we de nummers moeiteloos kunnen spelen. Dan leeft de muziek ook lekker en gaat het veel meer vanzelf. We gaan dit keer ook wat nieuwe nummers al uitproberen tijdens optredens. Dat deden we eerder nooit, dus dat wordt leuk!“

Tekst: Karlijn Meinders